top2
bottom2

122017

30042017

Κυριακή των Μυροφόρων. Ευαγ. ανάγν.: Μάρκ., ΙΕ΄, 43, ΙΣΤ΄, 8.

«Οι Μυροφόρες γυναίκες ήταν οι αυτόπτες και αψευδείς μάρτυρες της Αναστάσεως, γιατί αυτές είδαν πρώτες την Ανάσταση. Ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος πάλι ήταν οι αυτόπτες και αψευδείς μάρτυρες του θανάτου και της ταφής του Κυρίου. Αυτά τα δύο, η ταφή (θάνατος) και η Ανάσταση του Χριστού είναι τα δύο πιο βασικά σημεία της πίστεώς μας.

Αμέσως μετά την ταφή και την Ανάσταση του Χριστού ο μεν Νικόδημος κηρύχθηκε αποσυνάγωγος (τον έδιωξαν απ’ τη Συναγωγή), επειδή δε δεχόταν να συμφωνήσει με τη γνώμη των Ιουδαίων κατά του Χριστού. Τον Ιωσήφ πάλι τον συνέλαβαν οι Ιουδαίοι και τον έριξαν σ’ ένα βαθύ λάκκο, για να πεθάνει. Όμως άγγελος Κυρίου τον έβγαλε από εκεί και κατέφυγε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αριμαθαία. Κι ενώ ήταν ακόμη δεμένος, του εμφανίσθηκε ο αναστημένος Κύριος κι έτσι βεβαιώθηκε μέσα του καλύτερα για την Ανάσταση Του. Στη συνέχεια υπέφερε πολλά απ’ τους Ιουδαίους. Δε μπορούσε όμως να κρατήσει κλειστό το στόμα του για όσα γνώριζε εκ πείρας και για τα οποία είχε βεβαιωθεί. Γι’ αυτό δίδασκε με παρρησία τα περί του Χριστού και της Αναστάσεώς Του.

Ο Νικόδημος, ο οποίος διώχθηκε διαπαντός απ’ τη Συναγωγή…, λέγεται ότι είναι ο πρώτος που συνέγραψε λεπτομερώς τα σχετικά με τα Πάθη του Κυρίου και την Ανάστασή Του. Αυτός, σαν μέλος της Συναγωγής, γνώριζε και πολλές λεπτομέρειες από τα όσα συνέβησαν και τα αποκάλυψε με τη συγγραφή του.

Γι’ αυτή λοιπόν την αιτία, όπως είπαμε, επειδή δηλαδή ήταν αυτόπτες κι αψευδείς μάρτυρες της ταφής του Κυρίου, θεσπίσθηκε να εορτάζονται μαζί με τις γυναίκες που είδαν την Ανάσταση του Κυρίου. Τοποθετήθηκε μάλιστα η εορτή αυτή αμέσως μετά τη βεβαίωση του Θωμά, του οποίου η μαρτυρία είναι πιο συνταρακτική και γι’ αυτό γιορτάζεται την προηγούμενη Κυριακή.

Οι γυναίκες αυτές, οι Μυροφόρες, είδαν πρώτες την Ανάσταση κι αυτές έφεραν το χαρμόσυνο άγγελμα στους Μαθητές. Κι έπρεπε το φύλο των γυναικών, που πρώτο έπεσε στην αμαρτία και δέχθηκε την κατάρα, αυτό πρώτο να δει και την Ανάσταση του Χριστού...

Τώρα, γιατί ονομάστηκαν Μυροφόρες:

Ο Ιωσήφ κι ο Νικόδημος, επειδή ήταν Παρασκευή και πλησίαζε το Πάσχα των Ιουδαίων, δηλ. το Σάββατο, ημέρα που ήταν πολύ μεγάλη γιορτή για τους Εβραίους, ενταφίασαν το σώμα του Ιησού πολύ βιαστικά. Το άλειψαν με μύρα, αλλά όχι όπως έπρεπε. Έβαλαν αλόη και σμύρνα, το τύλιξαν με τα εντάφια σπάργανα και το έβαλαν στο μνημείο. Οι γυναίκες, λοιπόν, από την πολλή αγάπη που είχαν ως μαθήτριες για το Χριστό… αγόρασαν πολύτιμα αρώματα κι έφθασαν με τα μύρα στο μνημείο (μύρα+φέρω= μυροφόρες). Φυσικά, ήλθαν νύχτα, και εξ αιτίας του φόβου των Ιουδαίων, αλλά και επειδή έτσι ήταν η συνήθεια, να έρθουν πρωί-πρωί να αλείψουν με μύρα και να θρηνήσουν το Διδάσκαλο τους. Έτσι αναπληρώνουν τώρα αυτό πού δε μπόρεσαν να κάνουν κατά την ταφή, εξ αιτίας του ότι πίεζε την κατάσταση η επέλευση της εορτής...

Οι Μυροφόρες ήταν πολλές. Οι Ευαγγελιστές, όμως μας αναφέρουν τα ονόματα των πιο γνωστών και παραλείπουν τα άλλα….

Στην Εκκλησία μας παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες μας μετά την εορτή της ψηλαφήσεως του Αποστόλου Θωμά να γιορτάζουμε τις Μυροφόρες του Χριστού, επειδή αυτές μετά το Θωμά έδωσαν στοιχεία και πληροφορίες αδιάψευστες για την Ανάσταση Του. Αυτές ανήγγειλαν πρώτες την Ανάσταση κι αυτές συνέβαλαν ουσιαστικά στη βεβαίωση του μεγάλου μυστηρίου της Αναστάσεως, η οποία είναι και η βάση των δογμάτων μας. Αυτές είδαν πρώτες την Ανάσταση κι αυτές την κήρυξαν παντού. Κι όχι μόνο αυτό: Έζησαν άριστα τη χριστιανική ζωή, όπως ακριβώς άρμοζε σε γυναίκες που ήταν μαθήτριες του Χριστού». Αμήν.

Διαλεχτός

   
   
  • Τετάρτη 22 Νοεμβρίου Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ