top2
bottom2

001Θα συνεχίσουμε και σήμερα, αγαπητέ αναγνώστη, με την παράθεση αποσπασμάτων από το Συναξάρι της ημέρας.

«Αυτός… καταγόταν από την Ασία και είχε γονείς επιφανείς και ένδοξους. Φρόντισε να κοσμήσει όχι μόνο τον εξωτερικό και αισθητό άνθρωπο, αλλά πολύ περισσότερο τον εσωτερικό και αφανή, με αρετή και παιδεία.

Σε πολύ τρυφερή ηλικία, όταν ο πατέρας του απεβίωσε , η μητέρα του ανέλαβε τη φροντίδα των παιδιών. Αυτή εξέθρεψε και διαπαιδαγώγησε τον ίδιο και τα αδέλφια του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και με τα ιερά γράμματα, και τον παρέδωσε στα σχολεία, για να διδαχθεί την κοσμική σοφία. Αυτός κοντά στην ευφυΐα με την οποία τον πλούτισε η φύση, βάζοντας και την ανάλογη επιμέλεια, σε λίγο χρονικό διάστημα απέκτησε κάθε είδους κοσμική επιστήμη και μάθηση. Όταν έγινε είκοσι χρονών περίπου, επειδή όλα τα επίγεια τα θεώρησε χαμερπή και πιο απατηλά και από τα όνειρα, ζητούσε να ανατρέξει προς το Θεό, τον αίτιο και χορηγό κάθε σοφίας, και να αφιερώσει σ’ Αυτόν όλο του τον εαυτό, για να ζήσει βίο τελειότερο.

Αποκαλύπτει, λοιπόν, στη μητέρα του το θεοφιλή του σκοπό… Έπειτα, αφού μοίρασε τα υπάρχοντά τους στους φτωχούς, σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου, και εγκαταλείποντας με γενναιότητα τη βασιλική εύνοια και τις τιμές και τους θορύβους του κόσμου, ακολούθησε το Χριστό. Τη μητέρα και τις αδελφές του τις εγκατέστησε σε γυναικείο μοναστήρι και ο ίδιος, αφού πήρε μαζί του τους αδελφούς του, πήγε στο αγιώνυμο όρος του Άθωνος…

Κι αφού καθάρισε την ψυχή του με ολονυκτίες ορθοστασίες και πηγές δακρύων, έγινε εκλεκτό σκεύος των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος και αξιώθηκε πολλών θεοφανειών…

Αφού εξάγνισε για πολλά χρόνια εντελώς το σώμα και την ψυχή του, με τη θεία συγκατάθεση δέχθηκε και το μέγα χρίσμα της ιεροσύνης…

…Ο θείος Γρηγόριος σαν πραγματικός υπέρμαχος της ευσέβειας και περιφανής προστάτης της και πολεμώντας και συκοφαντούμενος περισσότερο από κάθε άλλον για χάρη της, αφού εκλήθη από την Εκκλησία, πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη. Και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ευλαβέστατου Ανδρόνικου του Δ΄ του Παλαιολόγου, ο οποίος προάσπιζε την ευσέβεια, συγκροτείται Ιερά Σύνοδος. Σ’ αυτήν παρουσιάστηκε ο Βαρλαάμ και προέβαλε τα κακόδοξα δόγματά του και τις κατηγορίες του εναντίον των ευσεβών. Τότε ο μέγας Γρηγόριος γεμάτος από Πνεύμα Άγιο και αφού περιβλήθηκε άνωθεν με θεϊκή απροσμάχητη δύναμη, φίμωσε το στόμα εκείνο, που ανοίχθηκε εναντίον του Θεού, και πραγματικά τον καταντρόπιασε, γιατί με πυρίπνοους λόγους και συγγράμματα έκανε στάχτη σαν ξερά φρύγανα τις αιρέσεις του. Γι’ αυτό, μη μπορώντας να υπομείνει τη ντροπή εκείνος ο εχθρός της ευσέβειας, έφυγε προς τους Λατίνους, απ’ όπου και ήλθε…

Στη συνέχεια με σφοδρή πίεση της Ιεράς Συνόδου και του ίδιου του βασιλέως και προ πάντων υπακούοντας στο θείο θέλημα ο Γρηγόριος ανεβαίνει στον αρχιεπισκοπικό θρόνο και γίνεται ποιμένας της Ιεράς Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης. Εκεί αναλαμβάνει αγώνες πολύ περισσότερους από τους προηγούμενους για χάρη της ορθοδόξου πίστεως με γενναιότητα και υπομονή…

Ο Θεός όμως, για λόγους που μόνο Εκείνος γνωρίζει, τον στέλνει διδάσκαλο και στην Ανατολή…. Κι ενώ άλλοι τον θαύμαζαν, άλλοι μαίνονταν εναντίον του και σήκωσαν τα χέρια τους κατεπάνω του. Κι αυτοί θα τον τελείωναν με μαρτυρικό θάνατο, αν δεν τους συγκρατούσε χάρη στην θεία Πρόνοια η ελπίδα της εξαγοράς με λύτρα του ανδρός από τους Χριστιανούς, πράγμα το οποίο και έγινε: Ελευθερώθηκε ο μέγας από κάποιους που αγαπούσαν το Χριστό κι επέστρεψε λαμπρώς ξανά στο ποίμνιο του σαν αναίμακτος μάρτυς…

Έτσι, κοντά στα άλλα πολλά και μεγάλα χαρίσματα και προτερήματα που είχε, στολίστηκε κι αυτός με τα στίγματα του Χριστού, υστερούμενος όπως ο Παύλος για χάρη του Χριστού…

Κι έτσι, αφού ποίμανε αποστολικά και θεάρεστα το ποίμνιό του επί δεκατρία χρόνια και με ηθικούς λόγους το κόσμησε και το κατηύθυνε προς την ουράνια μάνδρα, κι αφού ανεδείχθη, για να το πούμε έτσι, κοινός εργάτης όλων των Ορθοδόξων, και όσων ζούσαν τότε και όσων επρόκειτο στο μέλλον να γεννηθούν, μετατίθεται προς την υπερκόσμια ζωή στα 1362 μ.Χ., αφού έζησε εξηντατρία χρόνια… Το ιερό του λείψανο, που στο τέλος εξαιρετικά λαμπρύνθηκε και δοξάστηκε, το άφησε στο ποίμνιό του, και διασώζεται μέχρι σήμερα στη μητρόπολη της Θεσσαλονίκης σαν κληρονομιά και θησαυρός ανεκτίμητος…

Αυτά είναι λίγα από τα πολλά που διηγείται η ιστορία του βίου του». Αμήν.

Διαλεχτός

  • Παρασκευή 17 Αυγούστου Μύρωνος, Θύρσου, Κυπριανού, Ιουλιανής, Στράτωνος και Ευτυχιανού μαρτ.

   
   

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ