top2
bottom2

122017

001

Για την Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη θα ακούσουμε σήμερα στις εκκλησιές μας, αγαπητέ αναγνώστη. Εντρυφώντας σ’ αυτήν την σύντομη Παραβολή θα διαπιστώσουμε αμέσως ότι περικλείει μέσα της ολόκληρο το Μυστήριο της Θείας Οικονομίας. Στις λίγες απλές γραμμές της περιγράφεται η άπειρη αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο και την σωτηρία του. Αξίζει θαρρώ σήμερα να εμβαθύνουμε στην θεολογική ερμηνεία της.

Άνθρωπος είναι ο Αδάμ που με την παρακοή του εκδιώχθηκε από την Άνω Ιερουσαλήμ και κατέβηκε στην Ιεριχώ, στον κόσμο. Κατέβηκε από την αγιοσύνη του ουρανού και ήλθε στο βάραθρο της αμαρτίας. Κατά την κάθοδο έπεσε στα χέρια νοητών ληστών, δηλαδή του διαβόλου και των δυνάμεών του. Του έβγαλαν την στολή της αθάνατης δόξης, τον κτύπησαν ανελέητα με τα πάθη και τις αδυναμίες, του προξένησαν πληγές, δηλαδή πορνείες, μοιχείες, φαρμακώματα, δολοφονίες, φιλονικίες και τον άφησαν μισοπεθαμένο. Όχι γιατί δεν ήθελαν να τον σκοτώσουν, αλλά γιατί δεν τους άφησε ο Θεός.

Ιερεύς και Λευίτης είναι ο Μωσαϊκός Νόμος και η τάξη των Προφητών. Ούτε ο Μωυσής με τα θαύματα ούτε οι προφήτες με τα σημεία τους δεν κατόρθωσαν να θεραπεύσουν τις αμαρτίες. Διότι, όπως λέγει και ο Ιερός Χρυσόστομος, την μνήμη του οποίου θα εορτάσουμε την Τρίτη,: «και αυτοί κατέχονταν από την αμαρτία».

Μόνο ο σπλαχνικός και ελεητικός Σαμαρείτης, ο Υιός και Λόγος του Θεού, που την καταγωγή του είχε από τον ουρανό, στάθηκε με αγάπη πάνω από τον τραυματισμένο άνθρωπο. Ένωσε κρασί και λάδι, συνταίριασε τη θεία φύση με την ανθρώπινη, ένωσε το Άγιο Πνεύμα με το αίμα Του και έδωσε στον άνθρωπο ζωή. Ύστερα πήρε την ανθρώπινη σάρκα στους ώμους της Θεότητός Του και την εναπέθεσε στο φιλόξενο και γαλήνιο πανδοχείο, στην Αγία Εκκλησία.

Είναι γεγονός, η Εκκλησία μας είναι πανδοχείο για όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους. Είναι ιατρείο ψυχών και σωμάτων, τόπος ανανήψεως και αναρρώσεως. Οι πόρτες του πανδοχείου είναι για όλους ανοιχτές. Όλους τους δέχεται και όλους τους φροντίζει. Δεν απομακρύνει κανένα. Με αγάπη όλους τους αγκαλιάζει, με στοργή τους ανακουφίζει, με καλοσύνη τους δροσίζει, με τα Άχραντα Μυστήρια τους ενισχύει και τους θεραπεύει με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Ο σημερινός άνθρωπος είναι δέσμιος στο άρμα της εξωφρενικής τεχνολογικής ταχύτητας. Έχει χάσει το δρόμο που οδηγεί στο ψυχοσωματικό ιατρείο της Εκκλησίας. Ακολουθώντας το δρόμο της προόδου και του πολιτισμού χωρίς σύνεση και κρίση πέφτει συχνά σε ενέδρες ληστών με αποτέλεσμα να χάνει εκείνο που ποθεί. Το τραγικότερο είναι ότι πεισματικά αρνείται να δεχθεί τη βοήθεια εκείνου που θα τον οδηγήσει στο «πανδοχείο», στην Αγία Εκκλησία, μέσα στην οποία θα ανακουφισθεί από τον πόνο των πληγών και τη ζάλη της ψυχοπνευματικής συγχύσεως.

Υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας που έχουν ανάγκη το πανδοχείο της Εκκλησίας. Άνθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξεως. Τραυματισμένοι από τα ψυχοφθόρα τους πάθη. Εξουθενωμένοι από την μανία του μίσους και της κακίας του κόσμου τούτου περιμένουν κάποιο συνάνθρωπο να τους σταθεί μπροστά στον πόνο. Όλοι όμως προσπερνούν βιαστικά. Δεν έχουν χρόνο ούτε και διάθεση. Και όμως πρέπει κάποιος άνθρωπος της Εκκλησίας να θυσιάσει λίγη ώρα, να κάνει το πόνο του πλησίον δικό του πόνο και να τον οδηγήσει στο θεραπευτήριο των ψυχών.

Αγαπητέ αναγνώστη,

«Μη απέχου Εκκλησίας, ουδέν γαρ Εκκλησίας ισχυρότερον. Η ελπίς σου η Εκκλησία, η σωτηρία σου η Εκκλησία, η καταφυγή σου η Εκκλησία» (Χρυσόστομος). Αμήν.

Διαλεχτός

   
   
  • Τετάρτη 22 Νοεμβρίου Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ