top2
bottom2

001

Σήμερα επιτελείται η μνήμη όλων αυτών που στους αιώνες ευαρέστησαν τον Θεό. Από τον Αδάμ μέχρι  και τον μνηστήρα της Θεοτόκου Ιωσήφ. Των προπατόρων, λοιπόν. Σήμερα η Ευαγγελική περικοπή όμως έχει ως θέμα της την παραβολή του μεγάλου δείπνου.

Το μέγα δείπνο του Θεού, της σημερινής περικοπής, είναι η μια αιώνια πνευματική ευτυχία. Βέβαια αυτό το δείπνο δεν έχει σχέση με τις παροδικές τέρψεις της επιγείου ζωής, ούτε με τις οινοποσίες, ούτε με τα σαρκικά όργια. Είναι το δείπνο της Βασιλείας του Θεού, που παραθέτει ο Θεός σ’ εκείνους που αποδέχτηκαν την πρόσκλησή του.

Οι σημερινοί καλεσμένοι που διάλεξε ο Χριστός μεταξύ των ανθρώπων, δεν απάντησαν θετικά στην πρόσκληση. Με υπεροψία αρνήθηκαν, γύρισαν το κεφάλι, θα λέγαμε, και προτίμησαν τις πρόσκαιρες ηδονές από την χαρά της αιωνιότητας. Τότε ο οικοδεσπότης Χριστός κάλεσε τις πόρνες στην θέση των σοφών, τους ζητιάνους στην θέση των πλουσίων, τους αμαρτωλούς στη θέση των φαρισαίων και έτσι γέμισε της θέσεις του δείπνου.

Η Παραβολή του μεγάλου δείπνου αφορά όχι μόνο τους ακροατές εκείνης της εποχής, αλλά και τους σημερινούς χριστιανούς, αγαπητέ μου αναγνώστη. Τους χριστιανούς οι οποίοι καθημερινά δέχονται την πρόσκληση της Εκκλησίας, για να συμμετάσχουν στο τραπέζι της Θείας Ευχαριστίας.

Οι μέρες που πλησιάζουν μας καλούν να παρακαθίσουμε στο δείπνο του Κυρίου, αν θέλουμε να ζήσουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων, διότι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό δεν νοούνται. Χριστούγεννα χωρίς Θεία Κοινωνία δεν διαφέρουν από τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Δεν θα ζήσουμε το νόημα των Χριστουγέννων με το στόλισμα του δέντρου, αν προηγουμένως δεν κοσμήσουμε την ψυχή μας και την ετοιμάσουμε για το Μέγα Δείπνο της Θείας Κοινωνίας. Φυσικά όχι μόνο αυτές τις άγιες ημέρες, αλλά τακτικά, κάθε Κυριακή και μεγάλες εορτές. Εμείς τι απάντηση θα δώσουμε στην πρόσκληση του Θεού;

Αν μελετήσουμε προσεκτικά τους λόγους αρνήσεως των ανθρώπων της Παραβολής, θα παρατηρήσουμε πως είναι γελοίοι. Ο πρώτος άνθρωπος προβάλει τον λόγο της αγοράς καινούργιου αγρού και πως έπρεπε να πάει να τον δει. Περίεργη η απάντηση. Λες και θα έφευγε το χωράφι από κει. Ο δεύτερος της παραβολής προφασίσθηκε την δοκιμή των βοδιών που μόλις είχε αγοράσει. Χονδροειδής δικαιολογία και αστήρικτη, αφού θα μπορούσε να το πράξει μετά το δείπνο. Ο τρίτος, σαν τον Αδάμ, χρησιμοποιεί την γυναίκα του ως δικαιολογία. Δεν σκέφθηκε πως θα έχει κοντά του την γυναίκα μέχρι να πεθάνει. Την ευκαιρία του δείπνου την έχανε οριστικά όμως.

Και οι τρεις άνθρωποι έχουν στενή καρδιά και μικρό μυαλό. Αρνήθηκαν την αιώνια χαρά, την οποία απήλαυσαν «οι πτωχοί και ανάπηροι και χωλοί και τυφλοί», που υπάκουσαν στην πρόσκληση του Θεού. Το περίεργο είναι πως αποκλείσθηκαν εκείνοι που είχαν τις προϋποθέσεις και εισήλθαν οι έσχατοι της κοινωνίας. Τους εμπόδισε η μωρία της υπεροψίας.

Οι τρεις αρνητές βρίσκουν και στις μέρες μας μιμητές. Στην Κυριακάτικη πρόσκληση της καμπάνας, με τον ίδιο τρόπο αρνούνται όσοι δεν θέλουν να καθίσουν στο τραπέζι του Θεού. Χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων είναι η αδιαφορία για όσα τελεσιουργούνται εκεί και η περιφρόνηση της προσκλήσεως του Θεού. Η φράση «αγρόν ηγόρασα» λέγεται και στις μέρες μας και σημαίνει την αδιαφορία.

Σε δικούς τους κόσμους ζουν οι περισσότεροι αδελφοί μας χριστιανοί. Κάθε Κυριακή δονείται η ατμόσφαιρα από τις γλυκύφθογγες κωδωνοκρουσίες των Εκκλησιών (αν και μερικοί είπαν να τις καταργήσουμε, για να μην τους ενοχλούν), εκείνοι μακάρια ναρκωμένοι στο κρεβάτι, αναπαύουν την καταπονεμένη από το γλέντι και οινοποσία σάρκα τους. Άλλοι τρέχουν με άγχος να συνεχίσουν την εργασία τους, άλλοι με την οικογένειά τους να πάνε στην εξοχή. Και αν διανοηθεί κάποιος να τους υπενθυμίσει το χρέος του εκκλησιασμού θα λάβει την ίδια απάντηση με τους άνδρες της παραβολής: «παράτα με, άσε με ήσυχο, μη με ζαλίζεις με αυτά».

Περιφρονούν την Εκκλησία και ειρωνικά λένε γι’ αυτήν ότι είναι για γέρους, ανάπηρους και καθυστερημένους. Δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ανάπηροι στο πνεύμα και καθυστερημένοι είναι οι ίδιοι που δεν εννοούν το συμφέρον τους.

Αν κάποιος μας υποδείξει τον τρόπο για να γίνουμε αθάνατοι, πάντα χαρούμενοι και γαληνεμένοι, δεν θα είναι ανοησία να αρνηθούμε; Αν μας προσφέρουν ένα φάρμακο που θα μας κάνει θεούς, δεν είναι μωρία να το περιφρονήσουμε;

Ο οικοδεσπότης Θεός, μας προσφέρει και τον τρόπο και το φάρμακο. Το Μέγα Δείπνο, τη Θεία Λειτουργία στο ιερό τραπέζι της οποίας παρατίθεται το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας «εις άφεσιν αμαρτιών».

«Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», λοιπόν. Αμήν.

Διαλεχτός

  • Δευτέρα 25 Ιουνίου Φεβρωνίας, Λογγίνου, Ορεντίου, Προκοπίου

   
   

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ