top2
bottom2

 «Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα, και την αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν»

stayros1 600x399Να που φτάσαμε στην μέση περίπου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και η Εκκλησία μας προβάλλει σήμερα να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό. Ο λόγος απλός. Με τον αγώνα που διεξάγει κάθε πιστός αυτήν την κατανυκτική περίοδο αυξάνονται και οι πειρασμοί, αυξάνει η δυσκολία. Δεν θέλει ο μισάνθρωπος διάβολος να βλέπει το πιστό τέκνο του Θεού να προοδεύει πνευματικά.  Με την προβολή του Σταυρού όμως ο κάθε πιστός ενισχύεται πνευματικά, παίρνει κουράγιο για το υπόλοιπο της νηστείας και προσκυνώντας τον λαμβάνει την χάρη του και την δύναμή εκείνη που θα τον οδηγήσει στην Ανάσταση του Κυρίου.

Ο Σταυρός θα λέγαμε πως είναι η σημαία του κάθε χριστιανού. Όπως τα διάφορα σωματεία, ο στρατός και τα έθνη έχουν την δική τους σημαία έτσι και ο χριστιανός έχει τον Σταυρό του. Όχι τυχαία. Ο Σταυρός αποτελεί σύμβολο νίκης της αμαρτίας και του θανάτου. Θα μου επιτρέψεις, αγαπητέ αναγνώστη, να αναφερθούμε σήμερα στην χρήση του Σταυρού και στο πώς πρέπει να τον κάνουμε.

Ξεκινώντας να πούμε πως η χρήση του είναι διπλή. Πρώτα απ’ όλα σφραγιστήρια. Με το σημείο του Σταυρού σφραγίζουμε, όπως λέγεται στην εκκλησιαστική γλώσσα, (δηλ. κάνουμε τον σταυρό) στα διάφορα ιερά πράγματα, στο μέτωπο του ανθρώπου, στο νερό όταν το αγιάζουμε, στα ιερά άμφια κ.α. Μεταδίδεται κατ’ αυτόν τον τρόπο η Θεία χάρις.

Η δεύτερη χρήση του Σταυρού είναι η διακοσμητική. Όλοι γνωρίζουμε πως το σημείο του Σταυρού γράφεται, ζωγραφίζεται, είναι σχεδιασμένο πάνω στα άμφια των κληρικών, το έχουμε στην Ελληνική σημαία (μέχρι να το βγάλουν και αυτό αυτοί που τα γνωρίζουν όλα σ’ αυτό τον τόπο…) κ.ά.

Κάθε φορά που κάνουμε τον Σταυρό μας φανερώνουμε την πίστη μας. Αν κάθε φορά που μας δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε το σημείο του (περνώντας έξω από ένα ναό, στο εστιατόριο πριν φάμε, λίγο πριν ξεκινήσουμε το ταξίδι μας) εμείς το αρνούμαστε πλαγίως με... προφάσεις εν αμαρτίες, θαρρώ πως είναι φόβος να ομολογήσουμε Χριστό.

Ο Τίμιος Σταυρός είναι η ασπίδα μας κατά του διαβόλου. Τρέμει και εξαφανίζεται στο αντίκρισμά του. Όμως πώς πρέπει να κάνουμε το σημείο του Σταυρού;

Εδώ χρειάζεται προσοχή. Όχι μηχανικά και απρόσεκτα. Όχι βιαστικά και προπαντός όχι επιδεικτικά. Κάνουμε τον Σταυρό μας αργά και είμαστε συγκεντρωμένοι σ’ αυτό που κάνουμε.

Πρώτα κρατούμε σφικτά τα τρία πρώτα δάκτυλα του χεριού μας. Η κίνηση αυτή συμβολίζει την ομολογία μας στο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Όπως Αυτή είναι ενωμένη έτσι και τα δάκτυλά μας τα κρατούμε σφικτά. Φέρνουμε έπειτα το χέρι μας στο μέτωπο, στην κοιλιά μας και πρώτα στον δεξί και έπειτα στον αριστερό μας ώμο. Βεβαίως οι κινήσεις αυτές δεν γίνονται στον «αέρα» λες και παίζουμε κιθάρα, αλλά ακουμπάμε στο κάθε σημείο του σώματός μας. Είναι προτιμότερο να κάνουμε λιγότερες φορές τον Σταυρό μας και σωστά, παρά αμέτρητες και λάθος.

Ίσως να γεννήθηκε τώρα το ερώτημα κάθε πότε πρέπει να κάνουμε τον Σταυρό μας. Όποτε νιώσουμε την ανάγκη. Στην προσευχή μας, την ώρα ενός πειρασμού, όταν ακούμε τα ονόματα της Αγίας Τριάδος, Θεός, Πατήρ, Υιός, Άγιο Πνεύμα, Χριστός, Παναγία, ονόματα αγίων, σ’ έναν κίνδυνο. Λέγει χαρακτηριστικά μια παροιμία του λαού μας: «άμα κάνεις τον Σταυρό σου, όπλο έχεις στο πλευρό σου». Πρέπει επίσης να κάνουμε τον Σταυρό μας όταν αρχίζουμε και τελειώνουμε ένα έργο μας, ομοίως στην εργασία μας, σ’ ένα ταξίδι μας, όταν περνάμε έξω από μια εκκλησία, ένα εικονοστάσι, ένα μοναστήρι κλπ. Πρέπει επίσης να σταυρώνουμε τους αρρώστους πάνω στο μέρος που πάσχουν, κεφάλι, χέρι κλπ. Προπαντός πρέπει να τον φοράμε, αγαπητέ αναγνώστη. Όχι ζώδια ή άλλα χαϊμαλιά και κόκαλα. Μόνο τον Σταυρό μας. Αυτόν μας έδωσε ο παπάς την ημέρα που μας βάφτισε.

Με όλα αυτά ας μας αξιώσει ο Θεός να φτάσουμε νικητές στην Ανάσταση. Αμήν.

Διαλεχτός

  • Σάββατο 18 Αυγούστου Φλώρου, Λαύρου, Λέοντος και Ερμού των μαρτύρων, Σωφρονίου

   
   

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ