top2
bottom2

019 psilap8wma2«Εάν μη ίδω… ου μη πιστεύσω»

Χριστός Ανέστη!

Είναι φυσικό και ανθρώπινο να μην δέχονται όλοι οι άνθρωποι το γεγονός της αναστάσεως, αγαπητέ αναγνώστη. Να φαντασθούμε πως και μέσα στους Αποστόλους ένας δεν πίστευσε αμέσως, ο Θωμάς. Και είναι γεγονός πως, όταν ατονεί η πίστη, τότε το σώμα ζητάει λογικές αποδείξεις.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα ότι δεν κατανοούν το απορρίπτουν και ότι το κατανοούν το δέχονται. Μα η πίστη είναι πέρα και πάνω από την λογική. Όποιος θελήσει να την μετρήσει με την λογική θα πάθει ότι και ο Θωμάς, ο οποίος ούτε πιστός ήταν ούτε και άπιστος. Για να πιστέψει καθολικά ήθελε την επιβεβαίωση των αισθήσεων. Έτσι είναι και οι περισσότεροι σημερινοί άνθρωποι, όχι άπιστοι, αλλά θέλουν όλα μα όλα να τα περνούν από την λογική. Κάτι όμως τους φράζει τον δρόμο και δεν τους αφήνει να πιστέψουν.

Σε πολλές κατ’ ιδίαν συζητήσεις διαπιστώνουμε πως η απιστία είναι ένα εσωτερικό τους πρόβλημα. Όταν αρχίζουμε μια συζήτηση για την πίστη, στρέφουν το θέμα στις αδυναμίες των κληρικών ή των λαϊκών χριστιανών. «Δεν πιστεύω διότι ο τάδε κληρικός έκανε αυτό».

Και πολλά παρόμοια παραδείγματα έχουμε. Έτσι δικαιολογούν την απιστία τους που οφείλεται σε άλλα αίτια:

α) Στην ανεπαρκή γνώση των θρησκευτικών αληθειών. Δυστυχώς πολλοί δεν γνωρίζουν βασικά πράγματα για τον Θεό και την θρησκεία μας. Δεν διαβάζουν ποτέ την Αγία Γραφή και τυχόν άλλα θρησκευτικά βιβλία. Ξέρουν ότι έμαθαν από το σχολείο ή στο σπίτι από τους γονείς ή τους παππούδες τους.

Και όμως θέλουν, και καλά κάνουν, να έχουν λόγο σε θέματα πίστης. Όχι όμως διαστρεβλωμένα ως συνήθως. Μπορεί άραγε ένας νομικός να κάνει μια ιατρική γνωμάτευση όπως ένας ιατρός; ή ένας φιλόλογος να κάνει με επιτυχία ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο όπως ο αρχιτέκτονας; Είναι μέγα λάθος να ανοίγουμε μια θρησκευτική συζήτηση και να είμαστε ακατατόπιστοι και απληροφόρητοι.

β) Ως δεύτερη αιτία είναι η ημιμάθεια, η οποία είναι χειρότερη της αμάθειας, και νομίζουμε πως αυτό τα λέει όλα.

γ) Μια τρίτη αιτία είναι ασφαλώς οι βιοτικές μέριμνες. Το τρέξιμο για τον επιούσιο, το καθημερινό άγχος, τα προβλήματα της δουλειάς μας, ο μοντέρνος τρόπος ζωής σήμερα και όλα τα συναφή, δεν μας αφήνουν και πολλά περιθώρια να ασχοληθούμε με την πίστη. «Δεν μου μένει χρόνος» ισχυρίζονται πολλοί. Και είναι αλήθεια. Οι βιοτικές μέριμνες αφαιρούν την διάθεση της ψυχής και του νου για περισυλλογή.

Ο Χριστιανισμός δεν αγνοεί τις υλικές ανάγκες του ανθρώπου, αλλά τις ιεραρχεί. Πρώτα η Βασιλεία του Θεού, γράφει η Αγία Γραφή, και όλα τα υπόλοιπα θα προστεθούν.

δ) Μια τελευταία αιτία απιστίας θα λέγαμε πως είναι τα σκάνδαλα των κληρικών. Είναι αλήθεια ότι κλονίζουν την πίστη των αδυνάτων. Προσοχή όμως! Δεν πρέπει να συνδέουμε τον άνθρωπο με την ιδέα της πίστεως. Αν αμαρτήσει κάποιος επίσκοπος ή ιερέας ή θεολόγος δεν σημαίνει πως αμαρτάνει ολόκληρη η Εκκλησία και θα πρέπει να την λιθοβολήσουμε. Η πίστη είναι Αγία! Άλλωστε ο καθένας από τα έργα του ή θα ντροπιαστεί ή θα δοξαστεί. Να μην εξαρτάμε την πίστη μας από τους άλλους ανθρώπους, αλλά μόνο από τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, αυτόν να έχουμε ως παράδειγμα προς μίμηση στην ζωή μας.

Απ’ όλα όσα αναφέραμε τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: «Τι πρέπει να κάνει εκείνος που θέλει να πιστέψει»;

Ό,τι και ο Θωμάς. Πρώτα να καθαρίσει την ψυχή του από τις αμαρτίες, έπειτα να προσευχηθεί θερμά για την ενίσχυση της αδύνατης πίστης του και τέλος να ερευνήσει, με όλες τις δυνατότητες, ώστε η πίστη του να είναι «κατ’ επίγνωσιν».

Αυτά χρειάζονται. Αρετή, προσευχή και έρευνα. Αμήν!

Διαλεχτός

       
       
    
    Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ