Επικήδειος λόγος προς το μακαριστό Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Χουρμουζιάδη Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσοστόμου

dsc09726 resized 1024Σεβασμιώτε Μητροπολίτα Λάρισης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμε,

Σεβαστοί Πατέρες,

Αγαπητοί αδελφοί εν Κυρίω,

Με βαθειά συγκίνηση προπέμπουμε σήμερα στην αγήρω μακαριότητα αυτόν που αφιερώθηκε στην διακονία και την δόξα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, τον Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Χουρμουζιάδη.

Ενατενίζοντας με απλό βλέμμα τον βίο του πεφιλημένου νεκρού αδελφού, διαπιστώνει κανείς ότι ο αφ’ ημών μεταστάς έζησε και εκοιμήθη εν Κυρίω, εργάσθηκε φιλοπόνως και αποδοτικώς το τάλαντο που του χάρισε ο Κύριός μας, περισσότερο κοπίασε υπέρ του Ευαγγελίου του Χριστού, παρηγόρησε, στήριξε, δίδαξε, έθρεψε πνευματικώς όλους τους έχοντας ανάγκη και σήμερα πορεύεται την μακαρία οδό της αιωνιότητος.

Ο μακαριστός π. Διονύσιος (κατά κόσμον Πρόδρομος) καταγόταν από το Βόλο. Παιδιόθεν μέλος της Αδελφότητος «Ο Σωτήρ», ορίσθηκε υποδιευθυντής του φοιτητικού Οικοτροφείου στην Αθήνα, όπου υπηρέτησε επί πολλά χρόνια, ενώ διακόνησε ως λαϊκός θεολόγος και Ιεροκήρυξ στα ιεραποστολικά έργα των Αθηνών καθότι ήταν πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ποθών τον βίον της ασκήσεως, εκάρη Μοναχός της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μετεώρων την 22α Δεκεμβρίου 1984 μετονομασθείς σε Διονύσιο. Χειροτονήθηκε Διάκονος την 23η Δεκεμβρίου 1984 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Τρικάλων υπό του τότε Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών κ. Αλεξίου. Υπηρέτησε ως Διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων.

Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος την 20ή Οκτωβρίου 1985 στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Τρικάλων από τον ίδιο Μητροπολίτη κυρό Αλέξιο και διορίσθηκε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών.

Διακόνησε ως προσωρινός εφημέριος το Ιερό Θυσιαστήριο στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Αγίας Μονής Τρικάλων

Την 20ή Μαρτίου 1986 του ανατέθηκε το διακόνημα της Πνευματικής Πατρότητας υπό του τότε Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών κυρού Αλεξίου.

Έκτοτε όργωνε στην κυριολεξία συστηματικά με περιοδείες όλα τα χωριά της περιφερείας Τρικάλων, αλλά και  Καλαμπάκας μέχρι που χωρίσθηκαν οι δύο Μητροπόλεις που του ανέθετε ο Μητροπολίτης Αλέξιος.

Στο κτήριο της «ΓΕΧΑ» Τρικάλων δεχόταν πλήθη Χριστιανών στο φιλάνθρωπο Μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως και επιτελούσε πολλά ακόμη ιεραποστολικά έργα, αφού ήταν και ο Πνευματικός Προϊστάμενος. Πλούσια η καρποφορία του και στις Κατασκηνώσεις στο Νεραϊδοχώρι Τρικάλων κάθε καλοκαίρι.

Καθημερινά εξομολογούσε πολλές ώρες,  έκανε ομιλίες σε Κύκλους, σε Συνάξεις νέων και όχι μόνο.

Τις δοκιμασίες της ασθενείας του τις επισκίαζε ο ένθεος ζήλος του, η υποδειγματική αυταπάρνησή του, η πηγαία αγάπη, η ολοκάρδια αφοσίωσή του στο πρόσωπο του Σωτήρος Χριστού και το γνήσιο ιερατικό του ήθος ενέπνεε τους πιστούς, αλλά και όλους όσους είχαμε την ευλογία να τον γνωρίσουμε.

Αλλά ήδη ο μακάριος αυτός άνδρας μετεκλήθη υπό του Κυρίου κατά τις ανεξιχνίαστες Αυτού βουλές εις την ουράνιον Πατρίδα. Κετέρχεται σήμερον στον τάφο αποθέτοντας στην γη το χοϊκό αυτού σκήνος, με την γλυκεία πεποίθηση η οποία ήδη αχνοφέγγει στο γαλήνιό του πρόσωπο, ότι εκπλήρωσε την αποστολή του στον κόσμο και την Εκκλησία, ελπίζων ότι θα λάβει εκ χειρός Κυρίου τον αμαράντινο στέφανο της αιωνίου δόξης και μακαριότητος, την οποία ετοίμασε Κύριος τοις αγαπώσιν αυτόν.

Σεπτέ και πεφιλημένε π. Διονύσιε,

Ήδη πορεύεσαι συνοδευόμενος υπό των διαπύρων προσευχών, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερωνύμου, όλων των παρόντων κληρικών και του λαού της επαρχίας Τρικάλων που υπηρέτησες στην άνω φωτοφορία και χαρμονή. Σε προπέμπομε σήμερα μετά δακρύων, αλλά και ελπίδων χρηστών, μετά προσευχών ολοθύμων, αλλά και αγάπης πολλής, με την ισχυρή πεποίθηση ότι θα συναντήσεις Εκείνον που αγάπησες και θα ακούσεις το «Ευ δούλε αγαθέ και πιστέ, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου» και απόλαβε τώρα «βραβεία και στέφη τα ουράνια».

Διονυσίου του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου αιωνία η μνήμη.