Κυριακή του Θωμά ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ: Α΄ Ἰω. α΄ 1-7, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Τῆς Κυριακῆς: Ἰωάν. Κ΄ 19-31

333333ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ

Προσωπικὴ ἐμπειρία

Ἡ Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ συμπίπτει φέτος μὲ τὴ μνήμη τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, πρὸς τιμὴν τοῦ ὁποίου ἀναγινώσκεται ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴν Α΄ Καθολικὴ ἐπιστολή του. Στὴν περικοπὴ αὐτὴ ὁ «ἠγαπημένος μαθητὴς» τονίζει τὴ σημασία τῆς προσωπικῆς ἐμπειρίας τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.

Γράφει: «Ἐμεῖς οἱ Ἀπόστολοι, δίνουμε τὴ μαρτυρία μας γι’ αὐτὸ ποὺ ὑπῆρχε ἐξ ἀρχῆς καὶ τὸ ἀκούσαμε μὲ τὰ ἴδια μας τὰ αὐτιά, τὸ εἴδαμε μὲ τὰ μάτια μας, τὸ παρατηρήσαμε μὲ θαυμασμὸ καὶ τὰ χέρια μας τὸ ψηλάφησαν· «ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν». Δίνουμε δηλαδὴ τὴν προσωπικὴ μαρτυρία μας «περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς», γιὰ τὸν ἐνυπόστατο Λόγο, ὁ Ὁποῖος ἔχει μέσα Του ζωὴ καὶ τὴ μεταδίδει καὶ στοὺς ἄλλους. Αὐτὸν σᾶς κηρύττουμε.

Καὶ ἡ ζωή, δηλαδὴ ὁ Θεὸς Λόγος, φανερώθηκε στὸν κόσμο· ἐμεῖς τὸ εἴδαμε αὐτὸ καὶ μποροῦμε νὰ δώσουμε βέβαιη μαρτυρία καὶ νὰ σᾶς ἀναγγείλουμε τὴ ζωὴ τὴν αἰώνια, τὸν Υἱὸ καὶ Λόγο τοῦ Θεοῦ, ποὺ ὑπῆρχε προανάρχως καὶ αἰωνίως δίπλα στὸν Πατέρα καὶ ἦταν ἑνωμένος μ’ Αὐτόν, καὶ φανερώθηκε σὲ μᾶς τοὺς Ἀποστόλους.

Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ ἔχουμε δεῖ κι ἔχουμε ἀκούσει ὡς αὐτόπτες καὶ αὐτήκοοι μάρτυρες, ἀναγγέλλουμε σὲ σᾶς γιὰ νὰ ἔχετε κοινωνία καὶ στενὸ σύνδεσμο μαζί μας. Ἄλλωστε ἡ δική μας κοινωνία εἶναι σχέση καὶ κοινωνία μὲ τὸν Πατέρα καὶ μὲ τὸν Υἱό Του Ἰησοῦ Χριστό.

Δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἰωάννης τονίζει μὲ ἔμφαση ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα κηρύττει εἶναι θαυμαστὰ γεγονότα ποὺ ἔζησαν αὐτὸς καὶ οἱ ἄλλοι Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Τρία χρόνια συναναστρέφονταν μὲ τὸν Κύριο, περπατοῦσαν καὶ συζητοῦσαν μαζί Του κι ἔβλεπαν τὰ ὑπερφυσικὰ θαύματα ποὺ ἐπιτελοῦσε. Μάλιστα, ἐκεῖνο ποὺ σημάδεψε τὴ ζωή τους ἦταν τὸ μεγαλύτερο ἀπὸ ὅλα τὰ θαύματα, ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ θανάτου, ἡ Ἀνάσταση!

Οἱ ἴδιοι οἱ Μαθητὲς εἶδαν τὸν ἀναστάντα Κύριο νὰ ἐμφανίζεται ἐπανειλημμένως, εἴτε μόνο σ’ αὐτοὺς εἴτε σὲ περισσότερους ἀνθρώπους, ὥστε νὰ μὴ χωρεῖ ἀμφιβολία γιὰ τὸ γεγονός. Ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης εἶναι ὁ μόνος ποὺ διασώζει τὸ πολὺ εὔγλωττο περιστατικὸ μὲ τὸν ἀπόστολο Θωμᾶ, ὁ ὁποῖος ἔλειπε ἀπὸ τὴν πρώτη ἐμφάνιση τοῦ Ἀναστάντος ἐνώπιον τῶν συναγμένων Μαθητῶν καὶ ζητοῦσε νὰ δεῖ καὶ νὰ ψηλαφήσει τὸν ἀναστημένο Κύριο γιὰ νὰ πιστέψει. Καὶ πράγματι, ὁ ἀναστὰς Κύριος ἐμφανίστηκε πάλι ἐνώπιον τῶν Μαθητῶν, παρόντος καὶ τοῦ Θωμᾶ, ὁ ὁποῖος μπροστὰ σ’ αὐτὴ τὴ χειροπιαστὴ πραγματικότητα ἔσπευσε νὰ διατρανώσει τὴν ὁμολογία του: «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου»! Αὐτὴ τὴ σωτήρια ὁμολογία ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας.

Συνεπῶς ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀδιάψευστο γεγονὸς ποὺ κατέγραψαν αὐτόπτες καὶ αὐτήκοοι μάρτυρες, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς παρέδωσε γραπτὴ τὴ μαρτυρία του μέσα στὰ θεόπνευστα συγγράμματά του: τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, τὶς τρεῖς Ἐπιστολὲς καὶ τὴν Ἀποκάλυψη.

Εἶναι ζωντανὴ, λοιπόν, ἡ πίστη μας! Εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια, ποὺ μᾶς συνδέει πνευματικὰ μὲ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους καὶ μᾶς φέρνει σὲ κοινωνία μὲ τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό. Αὐτὴ «τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» προβάλλει ἡ Ἐκκλησία σὲ κάθε θεία Λειτουργία ὡς αἴτημα τῶν πιστῶν καὶ ἀσύλληπτη θεία δωρεά.

Πορεία μέσα στὸ φῶς!

Τὸ πόσο σημαντικὸ γιὰ μᾶς εἶναι τὸ νὰ ἔχουμε αὐτὴ τὴν κοινωνία, τὸ ὑπογραμμίζει στὴ συνέχεια ὁ ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστής: «Σᾶς τὰ γράφουμε αὐτά», γράφει, «γιὰ νὰ εἶναι τέλεια ἡ χαρὰ ὅλων μας, καθὼς θὰ διατηροῦμε αὐτὸ τὸν στενὸ σύνδεσμο καὶ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ μεταξύ μας».

Κι αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόσχεση ποὺ ἔχουμε ἀκούσει ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο καὶ τὴν ἀναγγέλλουμε σὲ σᾶς, ὅτι δηλαδὴ «ὁ Θεὸς φῶς ἐστι»· εἶναι φῶς ποὺ ἀκτινοβολεῖ ἁγιότητα καὶ ἀλήθεια, καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα Του τίποτε τὸ σκοτεινό, καμία σκιὰ ποὺ δημιουργοῦν ἡ ἄγνοια κι ἡ ἁμαρτία.

Ἐὰν λοιπὸν ποῦμε ὅτι ἔχουμε στενὴ σχέση καὶ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, καὶ ταυτόχρονα ἡ γενικότερη συμπεριφορά μας εἶναι σκοτεινὴ καὶ ἁμαρτωλή, λέμε ψέματα, καὶ οἱ πράξεις μας δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν ἀλήθεια. «Ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν, ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί», ἐὰν δηλαδὴ βαδίζουμε στὸ δρόμο τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἁγιότητας κι ἔτσι ζοῦμε στὸ φῶς, ὅπως ὁ Θεὸς εἶναι μέσα στὸ φῶς, τότε ἔχουμε στενὴ σχέση καὶ κοινωνία μεταξύ μας, καὶ ἡ θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ Του, μᾶς καθαρίζει ἀπὸ κάθε ἁμαρτία.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ζωὴ ποὺ χαρίζει ὁ Χριστὸς στὴν Ἐκκλησία Του: πορεία μέσα στὸ φῶς! Στὸ φῶς τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εἰρήνης ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴ συγχώρηση ποὺ μᾶς ἐξασφάλισε Ἐκεῖνος. Στὸ φῶς τῆς ἀλήθειας ποὺ διαλύει τὰ σκοτάδια τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀπιστίας. Στὸ φῶς τῆς ἁγιότητας ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ καθαρὴ καὶ ἁγνὴ ζωή, μακριὰ ἀπὸ τὸ βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας. Αὐτὸ τὸ φῶς ἂς ἀκολουθήσουμε κι ἐμεῖς. Ἂς γίνουμε «τέκνα φωτὸς» ποὺ θὰ ἀκτινοβολοῦμε τὸ φῶς τοῦ ἀναστάντος Κυρίου στὸ σύγχρονο κόσμο ὡς μαρτυρία ἀληθινῆς πίστεως καὶ ἁγίας ζωῆς!

«Ο ΣΩΤΗΡ»