Γιορτή λήξης Κατηχητικών Σχολείων Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης 2025-2026

Μέσα σε ατμόσφαιρα πνευματικής πληρότητας, χαράς και αισιόδοξων μηνυμάτων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής 3 Μαΐου 2026 στο Πνευματικό Κέντρο, με την παρουσία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Στρατονικείας κ. Στεφάνου, η εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης για τη λήξη του κατηχητικού έργου της περιόδου 2025–2026.

Την εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος γονέων και παιδιών, ενώ το πρόγραμμα περιελάμβανε ύμνους και τραγούδια από τα Χορωδιακά Εργαστήρια της Μητροπόλεως, καθώς και παρουσιάσεις από Παραδοσιακά Χορευτικά Συγκροτήματα. Μέσα από τις δράσεις αυτές, που εντάσσονται οργανικά στην ενοριακή ζωή, καλλιεργούνται με επιμέλεια τόσο η παράδοση όσο και οι σύγχρονες δημιουργικές εκφράσεις της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Ιδιαίτερη χαρά προκάλεσε η συμμετοχή του Τρικαλινού τραγουδιστή Κώστα Καραφώτη, ο οποίος με την παρουσία και το μουσικό του πρόγραμμα ενθουσίασε το κοινό, προσδίδοντας ξεχωριστό τόνο στην όμορφη αυτή βραδιά. Στο μουσικό πρόγραμμα συμμετείχε επίσης και ο σπουδαίος ερμηνευτής του παραδοσιακού τραγουδιού Άρης Ντίνας, συμβάλλοντας με την αυθεντική του παρουσία στη διατήρηση και ανάδειξη της μουσικής μας παράδοσης.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσόστομος, κατά την έναρξη και τη λήξη της εκδήλωσης, απηύθυνε πατρικούς και εμπνευσμένους λόγους προς όλους τους παρευρισκομένους, συνδέοντας το μήνυμα της Αναστάσεως με τη ζωή και την πορεία των παιδιών μέσα στην Εκκλησία.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΡΙΚΚΗΣ, ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ ΚΑΙ ΠΥΛΗΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Σεβαστοί Πατέρες,

Αγαπητοί ἀδελφοί,

Θα ήθελα να ξεκινήσω τον λόγο μου από έναν απλό, αλλά βαθύ αναστάσιμο στίχο που όλοι έχουμε ακούσει μέσα στη ζωή της Εκκλησίας: «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών… καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος».

Δεν είναι απλώς ένας ύμνος· είναι σύνθημα ζωής. Είναι η απάντηση της Εκκλησίας σε κάθε σκοτάδι, σε κάθε δυσκολία και φόβο. Μας υπενθυμίζει ότι το τέλος δεν είναι ο θάνατος, αλλά η ζωή. Ότι το παιδί που μαθαίνει να προσεύχεται, να ψάλλει και να ζει μέσα στην Εκκλησία, μαθαίνει ουσιαστικά να νικά το σκοτάδι με το φως.

Από αυτόν τον αναστάσιμο λόγο μπορούμε να κρατήσουμε τρία απλά αλλά ουσιαστικά διδάγματα: Μη φοβάσαι· ο Χριστός νίκησε. Μάθε να αγαπάς· η αγάπη δεν νικιέται. Μην είσαι μόνος· η Εκκλησία είναι οικογένεια.

Και αυτό ακριβώς ζούμε απόψε. Δεν είμαστε απλώς σε μια εκδήλωση λήξεως· είμαστε μια οικογένεια που χαίρεται τους καρπούς ενός ολόκληρου χρόνου.

Γι’ αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες:

προς τους ιερείς της Μητροπόλεώς μας, που με αγάπη και θυσία στηρίζουν τη νεότητα,

προς τον υπεύθυνο Νεότητος, τον πρωτοπρεσβύτερο π. Αθανάσιο Τύμπα, για τον κόπο και την οργάνωση,

προς τους κατηχητές και τις κατηχήτριες, που γίνονται συνοδοιπόροι των παιδιών,

προς όσους διακονούν στις χορωδίες και τους χοροδιδασκάλους,

προς την ορχήστρα που κόσμησε τη σύναξή μας.

Ιδιαιτέρως ευχαριστώ τον αγαπητό κ. Κωνσταντίνο Καραφώτη για την παρουσία και τη συμμετοχή του στην αποψινή εκδήλωση. Τον είχα γνωρίσει σε εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, στο Βεάκειο Θέατρο, και χαίρομαι που τον συναντούμε και εδώ, στον τόπο μας, καθώς είναι και ο ίδιος Τρικαλινός. Με την ίδια χαρά θυμάμαι και τη σύζυγό του, την οποία επίσης είχα την ευκαιρία να γνωρίσω.

Αγαπητέ μας Κωνσταντίνε, σε συγχαίρουμε για το ήθος, την παρουσία και την προσφορά σου. Σε ευχαριστούμε που τίμησες τη σημερινή μας εκδήλωση. Η τέχνη σου, όταν συνοδεύεται από απλότητα και αλήθεια, γίνεται μήνυμα ζωής.

Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» απευθύνω στους γονείς, που εμπιστεύονται τα παιδιά τους στην Εκκλησία. Αυτή η εμπιστοσύνη είναι ευλογία και ελπίδα για το μέλλον. Ευχαριστώ και όλους εσάς που με την παρουσία και το χειροκρότημά σας ενθαρρύνετε αυτή την όμορφη προσπάθεια.

Καμαρώσαμε απόψε τα παιδιά μας, τους νέους μας, τον κόπο όλων όσοι εργάστηκαν. Καμαρώσαμε φωνές καθαρές, πρόσωπα φωτεινά, ψυχές που έμαθαν να συνεργάζονται, να δημιουργούν και να δοξάζουν τον Θεό. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι «καυχώμεθα» εν Κυρίω, όχι με εγωισμό, αλλά με ευγνωμοσύνη, γιατί βλέπουμε ότι ο σπόρος που σπέρνεται μέσα στην Εκκλησία καρποφορεί.

Αγαπητοί μου,

ας κρατήσουμε μέσα μας έναν απλό αλλά ουσιαστικό λόγο, σαν σύνθημα ζωής: να μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε, να μην ξεχνάμε να αγαπάμε, να μην ξεχνάμε τον Θεό.

Και πράγματι, μέσα από τη μουσική μπορούμε να περάσουμε στα παιδιά μας όμορφα μηνύματα. Όπως λένε και οι στίχοι ενός γνωστού τραγουδιού: «Να μην ξεχνάς να αγαπάς…»

Αυτό είναι ίσως το πιο σπουδαίο μάθημα. Να αγαπάς, να μένεις αληθινός, να προχωράς με πίστη και καθαρή καρδιά. Γιατί όποιος κρατά την αγάπη, κρατά τον ίδιο τον Θεό.

Η αποψινή εκδήλωση δεν είναι ένα τέλος· είναι μια αρχή. Είναι μια υπενθύμιση ότι η Εκκλησία μας έχει ζωή, έχει μέλλον και παιδιά που μπορούν να ονειρεύονται και να δημιουργούν μέσα στο φως του Χριστού.

Εύχομαι ο Θεός να χαρίζει σε όλους υγεία, δύναμη και πλούσια την ευλογία Του. Να προστατεύει τα παιδιά μας και να τα οδηγεί σε δρόμους φωτεινούς.

Με αυτές τις σκέψεις, κηρύσσουμε τη λήξη της αποψινής εκδήλωσης, ευχόμενοι να ανταμώσουμε ξανά με ακόμη περισσότερη χαρά και καρπό.

Καλή και ευλογημένη νύχτα σε όλους.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ