Πανήγυρις των Αγίων Ενδόξων Θεοστέπτων Μεγάλων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στην πόλη των Τρικάλων και Χειροτονία Διακόνου

Με τη δέουσα λαμπρότητα, η Τοπική μας Εκκλησία τίμησε την μνήμη των Αγίων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, με επίκεντρο τον ομώνυμο περικαλλή Ιερό Ναό στην πόλη των Τρικάλων, τηρώντας τα μέτρα κατά της πανδημίας του κορωνοϊού.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Παρασκευή 21 Μαΐου 2021, τελέσθηκε  τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσοστόμου και συλλειτουργούντων του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Αλεξίου Κανίνα, του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Προκοπίου του ομωνύμου χωρίου Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμαδρίτου Διονυσίου Κλάδη, του και Πνευματικού του νεοχειροτονηθέντος Διακόνου, του Προϊσταμένου του Ιερού Ναού Τρικάλων Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου και του συνεφημερίου του Αιδεσιμωτάτου Σταυροφόρου Οικονόμου Αθανασίου Γκιουλέκα, αλλά και των δύο Διακόνων της Ιεράς Μητροπόλεως.

Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Σεπτός μας Ποιμενάρχης κ. Χρυσόστομος τέλεσε την εις Διάκονο Χειροτονία του κ. Χαραλάμπους Μητράκου, ο οποίος θα είναι άμισθος, σκορπίζοντας χαρά και συγκίνηση στους οικείους του, αλλά και τους απλούς πιστούς που κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό για να παρακολουθήσουν τόσο τη Θεία Λειτουργία όσο και τη χειροτονία του.

Απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε τα εξής:

«Σεβαστοὶ πατέρες καὶ φιλάγιοι ἀδελφοί

Χριστὸς ἀνέστη!

Πανηγυρίζει σήμερα, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, δύο πολὺ σημαντικὲς ἱστορικὲς καὶ ἐκκλησιαστικὲς προσωπικότητες. Τοὺς ἀγίους θεοστέπτους, βασιλέας καὶ ἰσαποστόλους Κωνσταντῖνον καὶ Ἑλένην. Μητέρα καὶ υἱό.

Τὸ πνευματικὸ κλίμα γιὰ τοὺς χριστιανοὺς στὶς ἀρχὲς τοῦ 4^ου αἰῶνα ἦταν δυσχερὲς καὶ δυσβάστακτον. Οἱ διωγμοί, ὀργανωμένοι ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν αὐτοκρατορία, μὲ λυσσαλέο τρόπο προσπαθοῦν νὰ ἀνακόψουν τὴν ταχύτατη πληθυσμιακὴ ἀνάπτυξη τῶν χριστιανῶν.

Ἡ νεοφανὴς θρησκεία τῶν χριστιανῶν, σύμφωνα μὲ τὴν πολιτικὴ ἰδεολογία τῆς ἐποχῆς, ἀποτελεῖ ἐπικίνδυνη ἀπειλὴ γιὰ τὴν ἐνότητα τῆς αὐτοκρατορίας, τὴν ὁποία διέσωζε μὲ ἀσφάλεια, μέχρι τότε, ἡ θρησκεία τῶν εἰδώλων. Τὰ ἀπεχθεῖ βασανιστήρια καὶ οἱ ἀτιμωτικοὶ θάνατοι τῶν χριστιανῶν δημιουργοῦν τὴν ἐποχὴ αὐτὴ τὴν χρυσὴ περίοδο γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Οἱ χριστιανοὶ μάρτυρες, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, προσφέρουν «ὡς θυσίαν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ» τὴν ζωήν τους.

Γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν πίστη στὸν Χριστὸ θυσιάζονται ἐκατομμύρια ἀνθρώπινες ζωές, ἀφήνοντας ἄναυδο καὶ ἀμήχανο, ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιο τὸν αὐτοκράτορα. Νέφος μαρτύρων ποτίζει μὲ τὸ αἷμα του τὸ δέντρο τῆς Ἐκκλησίας. Τίποτε δὲν μορεῖ νὰ σταματήσει τὴν εἰρηνικὴ διάδοση τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία μαλακώνει, γοητεύει καὶ ἐνθουσιάζει τὶς σκληρές ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων. Τὸ καινούργιο ποὺ κομίζει τὸ εὐαγγελικὸ μήνυμα, ἔλκει κάθε ἄνθρωπο, κουρασμένο ἀπὸ τὶς μέχρι τότε μάταιες καὶ ψευδεῖς ὑποσχέσεις τοῦ ἱερατείου τῆς εἰδωλολατρείας. Στὸ ἀποκορύφωμα τῆς σαδιστικῆς ἀπανθρωπίας καὶ ἀθλιότητος, μέσα ἀπὸ τό, φαινομενικῶς, ἀδιέξοδο γιὰ τοὺς χριστιανούς, φανερώνεται τὸ ἀπ’αἰῶνος σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν Ἐκκλησία Του, καὶ ἐκπληρώνεται στὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης. Ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος μαζὶ μὲ τὸν Λικίνιο ἀποφασίζει τὸ τέλος τῶν διωγμῶν τῶν χριστιανῶν, μὲ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ διατάγματος τῆς ἀνεξιθρησκείας, τὸ 313 μ.Χ. στὰ Μεδιόλανα. Τὸ διάταγμα, διασφάλιζε πλέον ὅτι, «ὁ καθένας μπορεῖ νὰ πιστεύει καὶ νὰ λατρεύει ὅποιον Θεὸ θέλει». Ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος, πολιτικῶς σκεπτόμενος, ἔβλεπε, ὡς διορατικὸς πολιτικός, ὅτι ὁ θάνατος δὲν φοβίζει τοὺς χριστιανούς, καὶ τοῦτο, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς πίστεώς τους στὸ ἀναστάντα καὶ ἀργηχό τους, Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος διαπιστώνει, ὅτι μᾶλλον αὐξάνονται οἱ χριστιανοὶ παρὰ μειώνονται. Εἶδε, ἐπίσης, ὅτι ἡ νέα θρησκεῖα εἶχε τὴν φρεσκάδα τοῦ καινούργιου, καὶ τὸν ἐνθουσιασμό γιὰ μιὰ ζωὴ πρωτόγνωρη γιὰ τοὺς ὑπηκόους τῆς αὐτοκρατορίας, μὲ τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης, τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης, τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ δώσουν συνέχεια στὴν αὐτοκρατορία. Ἡ εὐνοϊκὴ στάση τοῦ Κωνσταντίνου ὑπὲρ τοῦ χριστιανισμοῦ, στὴν συνέχεια τὸν δικαίωσε. Ἡ αὐτοκρατορία ἔζησε ἐπιπλέον χίλια διακόσια χρόνια ὡς χριστιανική.

Ἀλλὰ ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος δὲν ἦταν μόνο ἄριστος πολιτικός. Ἡ  ἱστορία τὸν τίμησε ὡς Μέγα. Εἶναι ἐπιπλέον καὶ ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁ Θεὸς τὸ ἐπέλεξε νὰ διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία. Ὁ ἅγιος Εὐσέβειος, μᾶς διασώζει στὸ βίο του, τὸν θαυμαστὸ τρόπο ποὺ ὁ Θεὸς τὸν ἐπέλεξε, «καὶ ὡς ὁ Παῦλος τὴν κλήσιν οὐκ ἐξ ἀνθρώπων δεξάμενος». Ὡς δεύτερος ἀπόστολος Παῦλος, βλέπει, τὸ ἐκθαμβωτικὸ φῶς μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ καὶ τὴν ἐπιγραφή, «ἐν τούτῳ νίκᾳ». Ἀναγωρίζει εὐθὺς τὸ σύμβολο τοῦ Σταυροῦ καὶ τὴν δύναμή του.

Ἔμελλε ἔκτοτε τὸ σύμβολο τῆς αὐτοκρατορίας νὰ εἶναι ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ. Τὸ σύμβολο θυσίας καὶ νίκης τοῦ σωτῆρος Χριστοῦ. Καὶ ἐφ’ὅσον ἡ αὐτοκρατορία ἐκχριστιανίζεται, ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ βρεθεῖ ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ. Πρὸς τοῦτο κατ’ἐντολὴν τοῦ αὐτοκράτορος, σπεύδει ἡ ἀγία Ἑλένη, ἡ μητέρα του, στὰ Ἱεροσόλυμα. Συλλέγει πληροφορίες γιὰ ὅλους τούς τόπους, ὅπου περπάτησε καὶ ἔδρασε ὁ Χριστός, μὲ τὸ ἐνδιαφέρον της στραμμένο, κυρίως, ποὺ ἐσταυρώθη καὶ ἐτάφη. Ὁ ἅγιος Εὐσέβειος μᾶς πληροφορεῖ μὲ λεπτομέρειες γιὰ τὸν τρόπο τῆς εὐρέσεως τοῦ τιμίου Ξύλου, καὶ τὴν μεταφορά του, μὲ τὶς ἀρμόζουσες τιμὲς στὸ κέντρο τῆς αὐτοκρατορίας, τὴν πόλη τοῦ Κωνσταντίνου.

Ἡ μεταφορὰ τῆς πρωτεύουσας ἀπὸ τὸν μέγα Κωνσταντῖνο, ἀπὸ τὴν Ρώμη στὴ νέα Ρώμη, τὴν Κωνσταντινούπολη, σηματοδοτεῖ καὶ τὴν πνευματικὴ ἀλλαγὴ τῶν ὑπηκόων του. Ἡ αὐτοκρατορία ἐκχριστιανίζεται καὶ ὅλες οἱ δομὲς τοῦ κράτους ἐξανθρωπίζονται μὲ βάση τὶς ἀρχὲς τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Καταργεῖται ἡ πιὸ ἐξευτελιστικὴ θανατικὴ ποινή γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, ἡ σταύρωση. Στὸ τίμιο ξύλο τοῦ Σταυροῦ προσβλέπουν πλέον οἱ χριστιανοὶ ὑπήκοοι τῆς αὐτοκρατορίας, μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας. Τὸ δίκαιο ἐξανθρωπίζεται.

Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ἐμποτίζει σιγὰ σιγὰ κάθε πτυχὴ τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ τῶν κοινωνικῶν δομῶν τοῦ κράτους. Στὸ διάταγμα τῆς ἀνεξιθρησκείας ὁρίζεται μὲ σαφήνεια ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς πίστης σὲ κάθε ἀνθρωπο. Στὰ περισσότερα συντάγματα τοῦ σύγχρονου κόσμου βρίσκεται ἡ διάταξη αὐτὴ, ὡς ὁ ὁρισμὸς τῆς ἀνεξιθρησκείας. Καθιερώνεται ἡ Κυριακὴ ἡμέρα ἀργίας. Βλέποντας νὰ κλονίζεται ἡ ἐνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὶς ποικίλες αἱρέσεις, συγκαλεῖ ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος τὴν πρώτη οἰκουμενικὴ σύνοδο, διότι γνωρίζει καλά, ὅτι ἡ ἐνότητα τοῦ κράτους προϋποθέτει τὴν ἐνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Κι ὅταν συγκεντρώνονται οἱ ἐπίσκοποι, τότε ὁ ἴδιος, ὅπως μᾶς γράφει ὁ Εὐσέβειος, τοὺς ὑποδέχεται καὶ κατασπάζεται μετὰ δακρύων τὰ στίγματα, τὶς χαίνουσες πληγὲς τῶν διωγμῶν τους.

Τοὺς μώλωπες καὶ τὰ τραύματα ποὺ ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς προκατόχους του, ἀδίστακτους διώκτες τοῦ χριστιανισμοῦ.

Σεβαστοὶ πατέρες, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί!

Οἱ σήμερα τιμώμενοι ἅγιοι, Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη, κατατάσσονται ἀπὸ τὴν ἁγία μας Ἐκκλησία στὴν χορεία τῶν ἀποστόλων. Ὀνομάζονται ἰσαπόστολοι, καὶ τοῦτο, διότι ἡ ζωὴ καὶ ἡ δράση τους γιὰ τὴν διάδοση τοῦ εὐαγγελικοῦ μηνύματος μπορεῖ νὰ ἐξισωθεῖ μὲ τὸ ἀντίστοιχο ἔργο τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.

Ἀλλωστε ἕνα ἀπὸ τὰ μελήματα τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου ἦταν ἡ συγκέντρωση τῶν ἱερῶν λειψάνων ὅλων τῶν ἁγίων ἀποστόλων στὸν περικαλλὴ ἱερὸ ναὸ ποὺ ἔκτισε πρὸς τιμήν τους στὴν Κωνσταντινούπλη, καὶ ὅπου δίπλα τους κατὰ τὴν παράδοση ἐτάφη καὶ ὁ ἴδιος. Τὸ ἔργο τῶν ἁγίων μας εἶναι τεράστιο. Ἄκόμη καὶ οἱ ἴδιοι, δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ φανταστοῦν, τὸ πόσο ὁ κόσμος ὅλος θὰ ἄλλαζε μὲ τὶς ἐμπνευσμένες ἀποφάσεις τους. Ἀλλὰ ὅπως φαίνεται τελικῶς, πίσω ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τῶν ἀγίων μας βρίσκεται ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποῖα καθοδηγεῖ τοὺς ἐργάτες του πρὸς ἐργασία τῶν θείων ἐντολῶν του, ἔστω κι ἄν οἱ ἴδιοι δὲν τὴν κατανοοῦν.

Μέγιστοι ἐργάτες τοῦ εὐαγγελίου ἀνεδείχθησαν οἱ ἅγιοί μας καὶ διὰ τὸν λόγο τοῦτο, ἡ Ἐκκλησία μας τοὺς προβάλλει, κυρίως ὡς παράδειγμα ἁγιότητος πρὸς ὅλους, σ’ὅτι ἀφορᾶ τὸν ζῆλο τῆς πίστεώς τους, ἀλλὰ ταυτοχρόνως καὶ ὑπόδειγμα πολιτικῆς σωφροσύνης καὶ διορατικότητος.

Εὐχηθεῖτε σεβαστοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί, ὁ ἅγιος Θεὸς μὲ τὶς πρεσβεῖες τῶν ἀγίων του, Κωνσταντίνου καὶ Ἐλένης, νὰ μᾶς χαρίζει πάντα ἰκανοὺς καὶ σώφρονες πολιτικοὺς ἡγέτες ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς ὡς γνήσια τέκνα τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, νὰ ἀκολουθοῦμε τὸν συνετὸ καὶ ταπεινὸ βίο τῶν τιμωμένων ἁγίων, εἰς τρόπον, ὥστε ἡ ζωή μας νὰ ἀποτελέσει φῶς ἀποστολικό, ποὺ θὰ διαλαλεῖ τὸ φῶς τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, ὅπως ἀκριβῶς οἱ ἅγιοί μας Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη. Κατετάγησαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας στὴν χορεία τῶν ἰσαποστόλων ἁγίων, διότι ἔγιναν ἐκλεκτὰ ὄργανα τῆς θείας προνοίας πρὸς φωτισμὸ καὶ σωτηρία τοῦ σύμπατος κόσμου. Ἀμήν.

Προ της Απολύσεως της Θείας Λειτουργίας ευλογήθηκε το ύψωμα προς τιμή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Να ευχηθούμε στο νέο Διάκονο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, να είναι άξιος της τιμής και της χάριτος που έλαβε και να ευαρεστήσει τον Θεό και τους ανθρώπους.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ