ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ 137 Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ  ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ  137

Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης

τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου καί Πύλης

Π ρ ό ς

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Φιλόχριστον λαόν

τῆς Θεοσώστου Ἐπαρχίας Αὐτοῦ

Ἀδελφοί μου εὐλογημένοι,

Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὴ μεγαλύτερη θεομητορικὴ ἑορτὴ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Εἶναι ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία τιμοῦμε τὴν ἔνδοξη μετάστασή της στὴ ζωὴ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ ἑορτὴ αὐτὴ δὲν ἔχει χαρακτῆρα πένθους, ἀλλὰ χαρᾶς καὶ ἐλπίδος. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὁ λαός μας τὴν ὀνομάζει «τὸ Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ». Ἡ Παναγία, ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου καὶ Μητέρα ὅλων μας, μετατίθεται στὸν Παράδεισο, χωρὶς ὅμως νὰ παύει νὰ βρίσκεται κοντὰ στὰ παιδιά της, νὰ πρεσβεύει γιὰ ὁλόκληρο τὸν κόσμο καὶ νὰ ὁδηγεῖ κάθε ἄνθρωπο πρὸς τὸν Χριστό.

Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἡ μεγάλη αὐτὴ πανήγυρις τοποθετεῖται στὴν καρδιὰ τοῦ καλοκαιριοῦ. Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μῆνας τῆς Παναγίας. Σὲ κάθε γωνιὰ τῆς πατρίδος μας οἱ καμπάνες ἠχοῦν χαρμοσύνως, οἱ ναοὶ γεμίζουν ἀπὸ πιστούς καὶ οἱ ἄνθρωποι στρέφουν τὴν καρδιὰ τους στὴ στοργικὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Καὶ καθὼς οἱ ἡμέρες αὐτὲς συνοδεύονται ἀπὸ τὸ λαμπρὸ αὐγουστιάτικο φεγγάρι, ἡ Ἐκκλησία μᾶς προσφέρει ἕναν ὡραῖο συμβολισμό.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες χαρακτηρίζουν τὴν Παναγία πνευματικὴ σελήνη. Ὅπως ἡ σελήνη δὲν ἔχει δικό της φῶς, ἀλλὰ φωτίζεται ἀπὸ τὸν ἥλιο καὶ ἀντανακλᾷ τὴ λαμπρότητά του μέσα στὴ νύκτα, ἔτσι καὶ ἡ Θεοτόκος δὲν ἐκράτησε τίποτε γιὰ τὸν ἑαυτό της. Ὁλόκληρη ἡ ζωή της φωτίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ δόξα της δὲν εἶναι δική της· εἶναι ἡ δόξα τοῦ Υἱοῦ της, τὴν ὁποία ἀντανακλᾷ μὲ τὴν ἀπόλυτη ταπείνωση καὶ τὴν τελεία ὑπακοή της στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Τὸ αὐγουστιάτικο φεγγάρι ξεχωρίζει στὸν οὐρανὸ καὶ συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν πλέον ἐντυπωσιακῶν τοῦ ἔτους. Φωτίζει τὴ γῆ, γαληνεύει τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ συνοδεύει τὸν ὁδοιπόρο μέσα στὴ νύκτα. Ἔτσι καὶ ἡ Παναγία γίνεται γιὰ ὅλους μας σημεῖο παρηγορίας καὶ ἐλπίδος. Δὲν ἀντικαθιστᾷ τὸν Χριστὸ οὔτε στρέφει τὰ βλέμματα στὸν ἑαυτό της· πάντοτε δείχνει τὸν δρόμο πρὸς Ἐκεῖνον, ὅπως ἔπραξε καὶ στὸν γάμο τῆς Κανᾶ, ὅταν εἶπε πρὸς τοὺς διακόνους· «Ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε».

Ἀτενίζοντας, λοιπόν, τὸ φωτεινὸ φεγγάρι τοῦ Αὐγούστου, ἂς θυμηθοῦμε ὅτι ὑπάρχει ἕνα ἀκόμη λαμπρότερο φῶς· τὸ φῶς τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ. Καὶ ἂς παρακαλέσουμε τὴν Παναγία, τὴν πνευματικὴ σελήνη τῆς Ἐκκλησίας, νὰ καθρεφτίζει πάντοτε στὶς καρδιές μας αὐτὸ τὸ φῶς, ὥστε νὰ φωτίζονται οἱ σκέψεις μας, νὰ δυναμώνει ἡ πίστη μας καὶ νὰ πορευόμαστε μὲ εἰρήνη, ἐλπίδα καὶ ἀγάπη στὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.

Εἴθε ἡ Παναγία νὰ σκεπάζει ὅλους μας μὲ τὴ μητρική της προστασία καὶ νὰ μᾶς ὁδηγεῖ πρὸς τὸν Υἱό της, τὸν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, «τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν», τὸ ὁποῖο φωτίζει κάθε ἄνθρωπο ποὺ τὸ ἀναζητεῖ καὶ τὸ ποθεῖ μὲ πίστι καὶ ἀγάπη.

Διάπυρος πρὸς τήν Θεοτόκον εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο  ΤΡΙΚΚΗΣ, ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ ΚΑΙ ΠΥΛΗΣ   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ